मृत्युलाई जित्दै जीवनको उडान : रसुवा बाढीमा क्याप्टेन प्रियाको साहस
रसुवा,भदौ २४ । भदौ १० गते भोटेकोशी र त्रिशूली नदीमा आएको विनाशकारी बाढी सम्झँदा रसुवावासीको शरीर सिरिङ्ग हुन्छ। आँखा रसाउँछन् र मन भक्कानिन्छ। हिमाली क्षेत्रबाट कल्पनासमेत गर्न नसकिने गरी उर्लिएको बाढीले नदी किनारका बस्ती, सडक, पुल र वर्षौँ लगाएर निर्माण गरिएका पूर्वाधारलाई क्षणभरमै तहसनहस बनायो।
बाढीले नेपाल–चीन सीमास्थित केरुङ अन्तर्राष्ट्रिय नाकासहित आसपासका क्षेत्रमा ठूलो मानवीय तथा भौतिक क्षति पुर्यायो। नदी किनारका बस्ती खण्डहरमा परिणत भए भने सडक र सञ्चार सञ्जालसमेत विच्छेद भयो। बाढीमा परी बेपत्ता भएकामध्ये हालसम्म एक हजार ३६७ जनाको शव फेला परेको जनाइएको छ। पाँच हजारभन्दा बढी नागरिक अझै सम्पर्कविहीन रहेको र १३ हजार ६४६ जना बाढी प्रभावितको उद्धार गरिएको बताइएको छ।बाढी र त्यससँगै आएको लेदोसहितको भीषण छालले विद्यार्थी, सुरक्षाकर्मी, व्यवसायी, गृहिणी, इन्जिनियर, मजदुरलगायत ठूलो सङ्ख्यामा सर्वसाधारणको ज्यान लियो। सडक भत्किएर खोँचमा परिणत भए। नदी किनारका भूभाग हिलोले पुरिए। चारैतिर विनाशको दृश्य देखिन्थ्यो।
त्यस्तो विपत्तिका बीच प्रभावित नागरिकका लागि हेलिकप्टर नै उद्धारको प्रमुख माध्यम बन्यो। पुलपुलेसा बगिसकेकाले वारिपारि आवतजावतसमेत असम्भवजस्तै बनेको अवस्थामा आकाशबाट हुने उद्धारले सयौँको जीवन जोगाउन महत्वपूर्ण भूमिका खेल्यो।यही त्रासदीबीच रसुवाको अस्थायी हेलिप्याडमा हेलिकप्टर चालक क्याप्टेन प्रिया अधिकारी पुगिन्। प्रतिकूल मौसम, बाक्लो कुहिरो, कालो बादल र तीव्र हावाका बीच उद्धार उडान गर्नु आफैँमा जोखिमपूर्ण थियो।
त्यो क्षण सम्झँदै क्याप्टेन अधिकारीले उद्धारस्थलमा रोइरहेका आफन्त, घाइतेको छटपटी र उद्धारको पर्खाइमा रहेका वृद्धवृद्धाको भीड देखेको बताइन्। उनका अनुसार मौसम अत्यन्त प्रतिकूल थियो। बाक्लो कुहिरो र बादलले पहाडका टाकुरा ढाकेका थिए भने हावाको गति पनि तीव्र थियो।
तर, त्यस्तो जोखिमले उनको दृढता कमजोर बनाएन। हेलिकप्टर धुन्चेको आकाशमा ओर्लिएपछि उहाँ आफैँ हिलोमा पुगेर उद्धार कार्यमा जुट्नुभयो। पहिरोमा परेका वृद्धवृद्धालाई बोक्न सघाउनेदेखि रोइरहेका बालबालिकालाई सम्झाएर हेलिकप्टरमा सुरक्षित राख्नेसम्मका काममा उहाँ आफैँ खटिनुभयो।
सामान्य अवस्थामा हिमाली तथा पहाडी क्षेत्रमा उडान भर्नसमेत मौसम अनुकूल हुने समय कुर्नुपर्ने हुन्छ। तर रसुवाको साँघुरो भूगोल, कठिन पहाडी संरचना र कतिपय अवस्थामा अत्यन्त न्यून दृश्यताबीच क्याप्टेन अधिकारीले दैनिक १० पटकसम्म उद्धार उडान भरिन्।
घाइते तथा जोखिममा परेका नागरिकलाई सुरक्षित अस्पताल पुर्याएपछि तत्काल रसुवाको जोखिम한 आकाशमा फर्किनु उनको दैनिकी बनेको थियो। प्रत्येक उडान प्रभावित नागरिकका लागि आशाको किरण थियो भने उनको फर्काइसँगै धेरै परिवारले आफ्ना आफन्त सुरक्षित पाएको राहत महसुस गर्थे।
उद्धार उडानका क्रममा आफ्नो अनुभव सुनाउँदै क्याप्टेन अधिकारीले ककपिटमा बसेर हेलिकप्टरले जमिन छाडेपछि आफूलाई अगाडिको खराब मौसम वा खतराभन्दा उद्धारको पर्खाइमा रहेका नागरिकका अनुहार मात्र सम्झना आउने बताइन्। उनीहरूलाई समयमै सुरक्षित स्थानमा पुर्याउन पाउनु नै आफ्नो उडानको सबैभन्दा ठूलो सार्थकता र ऊर्जा भएको उनको भनाइ थियो।
बाढीले रसुवाको भूगोल मात्र हल्लाएन, सिङ्गो देशलाई स्तब्ध बनायो। आँसु, हिलो र पीडाबीच क्याप्टेन प्रियाजस्ता साहसी उद्धारकर्मीले प्रभावित नागरिकका लागि आशा र भरोसाको काम गरे।
मिस नेपालको मञ्चदेखि नेपाली आकाशसम्मको यात्रा तय गरेकी क्याप्टेन प्रिया अधिकारी बाढीपछि रसुवामा सञ्चालन भएको उद्धार अभियानमा निरन्तर खटिएकी थिइन्। टिमुरे तथा नेपाल–चीन सीमावर्ती क्षेत्रमा फसेका, घाइते र अलपत्र नागरिकको उद्धारमा उनको हेलिकप्टर निरन्तर उडिरह्यो।
बाढीपछि रसुवा पुगेयता क्याप्टेन अधिकारीले एक सयभन्दा बढी उद्धार उडान गरिसकेको जनाइएको छ। कठिन मौसम र जोखिमपूर्ण भूगोलबीच गरिएको उनको निरन्तर उद्धार उडानले विपत्तिका बेला मानवीय साहस र सेवाको एउटा प्रेरणादायी उदाहरण प्रस्तुत गरेको छ।